วัดดอนขวาง ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่สูงยาวขวางตะวัน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ “ดอนขวาง” วัดแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2468 สังกัด คณะมหานิกาย โดยมี พระอธิการกิตติพงษ์ เขมทสฺสี (หลวงพ่อรอด) พร้อมด้วยชาวบ้าน เป็นผู้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชน

พระอธิการกิตติพงษ์ เขมทสฺสี และ นายแสง วัดอิ่ม ได้ร่วมกันจับจองและบริจาคที่ดินจำนวน 33 ไร่ 1 งาน 41 ตารางวา สำหรับสร้างวัด เพื่อให้เป็นวัดประจำหมู่บ้าน

ลักษณะของวัดดอนขวาง

• ประเภทวัด: วัดราษฎร
• ลักษณะพัทธสีมา: มีพัทธสีมาตามพระธรรมวินัย
• อาคารเสนาสนะ:
  • อุโบสถ: อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2533
  • ศาลาการเปรียญ: คอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512
  • กุฏิสงฆ์: เป็นอาคารไม้
  • หอสวดมนต์, ศาลาบำเพ็ญกุศล, และ ฌาปนสถาน

นอกจากนี้ วัดยังได้แบ่งพื้นที่ภายในออกเป็น 9 เขต เพื่อรองรับกิจกรรมต่าง ๆ ได้แก่:

1. เขตพุทธาวาส
2. เขตธรรมาวาส
3. เขตสังหาวาส
4. เขตอรัญวาส
5. เขตจิตภาวนา
6. เขตกุศลศึกษา
7. เขตธรรมสังเวช
8. เขตวังมัจฉา
9. เขตสังคมสังเคราะห์ (พื้นที่สำหรับบ้านพักอุบาสก-อุบาสิกาชรา)

การบริหารและเจ้าอาวาส

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา วัดดอนขวางมีทั้งช่วงเวลาที่มีและไม่มีเจ้าอาวาส โดยมีเจ้าอาวาสที่ทราบนามดังนี้:

1. พระอธิการกิตติพงษ์ เขมทสฺสี (พ.ศ. 2502–2534)
2. พระอธิการกิตติชัย กิตฺติวณฺโณ (พ.ศ. 2535–2547)
3. พระครูปิยธรรมภาณี (สุรวุฒิ ปิยภาณี) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึงปัจจุบัน

สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด

หลักศิลาโบราณ – สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยเดียวกับปราสาทหินพิมาย ซึ่งเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ

โรงเรียนพระปริยัติธรรม – สถานที่ศึกษาพระธรรมวินัยสำหรับพระภิกษุและสามเณร

ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ – เปิดสอนแก่เด็กและเยาวชนในชุมชน