พวงหรีดวัดเทพศิรินทร์

ประวัติ วัดเทพศิรินทร์

“วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร” นั้นถือเป็นวัดอีกวัดหนึ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ที่มีความน่าสนใจ สวยงาม และมีความโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรมอย่างมากอีกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นที่รู้จักกันอย่างดีทั้งในหมู่คนไทยและชาวต่างชาติ หากใครมาเที่ยวกรุงเทพมหานครต้องไม่พลาดที่จะแวะมาชื่นชมความงาม ตลอดจนสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยจึงได้บรรจุ “วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร” ไว้ในโปรแกรมทัวร์ และไกด์บุ๊กนำเที่ยวต่างๆ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โปรดเกล้าฯให้สร้างวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อ พ.ศ.2419 ขณะมีพระชนมายุครบ 25 พรรษาพอดี เพื่อทรงเฉลิมพระเกียรติและอุทิศพระราชกุศลสนองพระเดชพระคุณกรมสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ยังทรงพระเยาว์

วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ.2421 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯอาราธนาพระอริยมุนีมาจากวัดบวรนิเวศ พร้อมด้วยพระฐานานุกรม 3 รูป พระอันดับ 16 รูป สามเณร 3 รูป รวม 23 รูป มาอยู่วัดนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบำเพ็ญพระราชกุศล แล้วประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาและพระราชทานนามอารามแห่งนี้ว่า “วัดเทพศิรินทราวาส” ตามพระนามแห่งองค์พระราชชนนี

สถาปัตยกรรมสำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถของวัดเทพศิรินทราวาสมีขนาดใหญ่และตกแต่งอย่างงดงาม ด้วยลายรดน้ำและซุ้มประตูหน้าต่าง เพดานสลักรูปเครื่องราชอิสริยาภรณ์ พระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญหลายองค์ เช่น พระนิรันตราย ซึ่งเป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลที่ 4 ซึ่งอัญเชิญมาเมื่อ พ.ศ.2421 ตามพระราชประสงค์รัชกาลที่ 4 การวางแผนผังวัดเทพศิรินทราวาสนี้ถือว่าเป็นแปลนเหมาะสม

ที่โรงเรียนอยู่ทางด้านตะวันออก หน้าวัดและเขตพุทธาวาส อยู่ส่วนกลาง และสุสานอยู่ด้านตะวันตก ดุจชีวิตคนซึ่งเดินตามดวงตะวัน เริ่มด้วยวัยเด็ก วัยกลางคน และปัจฉิมวัยซึ่งไปสุดสิ้นที่สุสาน สิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดี คือเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ และใน พ.ศ.2439 โปรดเกล้าฯให้สร้างสุสานหลวงไว้ในวัด ด้วยมีพระราชประสงค์ให้เป็นฌาปนสถานสำหรับพระราชวงศ์ซึ่งไม่ได้สร้างพระเมรุที่ท้องสนามหลวงและสำหรับชนทุกชั้น นับเป็นเรื่องพิเศษ เนื่องจากโดยปกติแล้วจะไม่มีฌาปนสถานในพระอารามหลวง